കരയുന്നത് കുറ്റം, കൈയെഴുത്ത് മോശമെങ്കിൽ മഷി കുടിക്കണം ; പുരാതന ചൈനയിലെ ഞെട്ടിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ

 ഇന്നത്തെ ലോകം വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന കാലമാണ്. എന്നാൽ ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ അതിനോട് പൂർണമായും വ്യത്യസ്തമായ ഭരണരീതികളും കടുത്ത നിയമങ്ങളും നമ്മെ അമ്പരപ്പിക്കും. അത്തരത്തിലുള്ള ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് പുരാതന സാമ്രാജ്യത്വ ചൈന. ഇന്ന് സാധാരണവും നിരപരാധിത്വമുള്ളതുമായ പെരുമാറ്റങ്ങൾ പോലും അന്ന് ഗുരുതര കുറ്റങ്ങളായി കണക്കാക്കി കഠിനമായ ശിക്ഷകൾ വിധിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് ചരിത്ര രേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ചരിത്രകാരന്മാരുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രകാരം, ഭരണാധികാരികൾക്ക് അധികാരം ഉറപ്പാക്കാനും സമൂഹത്തിൽ കർശനമായ അനുസരണയും ചക്രവർത്തിയോടുള്ള നിർബന്ധിത വിശ്വസ്തതയും നിലനിർത്താനുമാണ് ഇത്തരം കടുത്ത നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കിയിരുന്നത്.

പുരാതന ചൈനയിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നായ ക്വിൻ രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു നിയമം പുരുഷന്മാരുടെ സ്വാഭാവിക വികാരപ്രകടനങ്ങളെപ്പോലും തടയുന്നതായിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാർ കരയുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കണ്ണുനീർ എന്നത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ബലഹീനതയുടെ ലക്ഷണമാണെന്നും, അത് ഭരണകൂടം പുരുഷന്മാരിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ധീരതയുടെയും ശക്തിയുടെയും പ്രതിച്ഛായയെ തകർക്കുമെന്നും അവിടുത്തെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ വിശ്വസിച്ചു. പൊതുസ്ഥലത്തോ അല്ലാതെയോ കരയുന്നത് പിടിക്കപ്പെടുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് നൽകിയിരുന്ന ശിക്ഷ തികച്ചും അപമാനകരമായിരുന്നു. അവരുടെ പുരികങ്ങളും താടിയും പൂർണ്ണമായി വടിച്ചുകളഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഭരണകൂടം പ്രതികാര നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്. ഒരു പുരുഷന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഇവ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് സമൂഹ മധ്യത്തിൽ അവരെ അങ്ങേയറ്റം നാണംകെടുത്തുന്നതിന് തുല്യമായിരുന്നു.

ചൈനയിൽ സാമ്രാജ്യത്വ പരീക്ഷാ സമ്പ്രദായം ശക്തമായി വികസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സുയി രാജവംശത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ മറ്റൊരു വിചിത്ര നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങൾക്ക് കഠിനമായി പഠിച്ച് സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥരാകാനും ഉയർന്ന സാമൂഹിക പദവി കൈവരിക്കാനും ഉള്ള ഒരേയൊരു മാർഗ്ഗമായിരുന്നു ഈ പരീക്ഷകൾ. പരീക്ഷ എഴുതുന്ന ഉദ്യോഗാർത്ഥികളുടെ കൈയക്ഷരം അതീവ വൃത്തിയുള്ളതായിരിക്കണം എന്നത് നിർബന്ധമായിരുന്നു; കാരണം മനോഹരമായ എഴുത്ത് ചക്രവർത്തിയോടുള്ള ആദരവിന്റെയും ബഹുമാനത്തിന്റെയും പ്രതീകമായാണ് രാജകൊട്ടാരം വിലയിരുത്തിയത്. എന്നാൽ, പരീക്ഷാ പേപ്പറിൽ വൃത്തിയില്ലാത്തതോ മോശമായതോ ആയ കൈയക്ഷരം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന നിർഭാഗ്യവാന്മാരായ ഉദ്യോഗാർത്ഥികളെ കാത്തിരുന്ന ശിക്ഷ വളരെ ക്രൂരമായിരുന്നു. ചരിത്രരേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത് പ്രകാരം, അത്തരം വിദ്യാർത്ഥികളെ ശിക്ഷയുടെ ഭാഗമായി കറുത്ത മഷി കുടിക്കാൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നിർബന്ധിതരാക്കുമായിരുന്നു.

പുരാതന ചൈനയിലെ ശിക്ഷാനടപടികൾ കേവലം താടി വടിക്കുന്നതിലോ മഷി കുടിപ്പിക്കുന്നതിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല എന്ന് ‘സൗത്ത് ചൈന മോർണിംഗ് പോസ്റ്റ്’ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കഠിനമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർക്ക് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന അതിക്രൂരമായ ശാരീരിക പീഡനങ്ങളാണ് ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കുറ്റവാളികളുടെ മുഖത്ത് കൊടുംകുറ്റവാളി എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിൽ പച്ചകുത്തുക, കൈകാലുകളോ മറ്റ് ശരീരഭാഗങ്ങളോ ക്രൂരമായി മുറിച്ചുമാറ്റുക, കടുത്ത കുറ്റങ്ങൾക്ക് ജനമധ്യത്തിൽ വെച്ച് പരസ്യമായി ക്രൂരമായ രീതിയിൽ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുക എന്നിവയെല്ലാം അക്കാലത്ത് സർവ്വസാധാരണമായിരുന്നു.

കുറ്റവാളിക്ക് കടുത്ത ശാരീരിക വേദന നൽകുക എന്നതിലുപരി, അവരെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ പരസ്യമായി അപമാനിതരാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇത്തരം ശിക്ഷാ രീതികളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. സമൂഹത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണമായ നിയന്ത്രണം കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാൻ കടുത്ത അനുസരണവും അച്ചടക്കവും പരമാധികാരിയോടുള്ള ഭയവും അത്യാവശ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന സാമ്രാജ്യത്വ ചൈനയുടെ തനത് മൂല്യങ്ങളെയാണ് ഈ നിയമങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് ആധുനിക ചരിത്രവിദഗ്ദ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ ഈ കഠിനവും വിചിത്രവുമായ ശിക്ഷാ രീതികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ചൈനീസ് മണ്ണിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ ആധുനിക ജനാധിപത്യ നിയമസംഹിതകളിൽ നിന്നും അവ എത്രത്തോളം വ്യത്യസ്തവും ക്രൂരവുമായിരുന്നു എന്നുള്ളത് ഇന്നും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ചരിത്രാന്വേഷികളെയും സാധാരണ ജനങ്ങളെയും ഒരുപോലെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ്.

ക്വിൻ രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് ജനങ്ങളുടെ പ്രായം കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഒരാൾ പ്രായപൂർത്തിയായ കുറ്റവാളിയാണോ അതോ കുട്ടിയാണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കാൻ വിചിത്രമായ ഒരു വഴി അവർ കണ്ടെത്തി; അതായിരുന്നു ‘ഉയരം അളക്കൽ’. ചരിത്രരേഖകൾ പ്രകാരം 1.4 മീറ്റർ (ഏകദേശം 4 അടി 7 ഇഞ്ച്) അതിൽ താഴെയോ ഉയരമുള്ള വ്യക്തികൾ ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകൾക്ക് അവർ നഷ്ടപരിഹാരം നൽകേണ്ടതില്ലായിരുന്നു കൂടാതെ അവരെ ക്രിമിനൽ കുറ്റവാളികളായി കണക്കാക്കിയിട്ടുമില്ലായിരുന്നു. ഈ ഉയര പരിധിക്ക് മുകളിലുള്ളവരെല്ലാം നിയമത്തിന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദികളായ മുതിർന്ന വ്യക്തികളായി മാറി. അതായത്, പ്രായം കുറവാണെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഉയരം വെച്ച ഒരു കുട്ടിക്ക് മുതിർന്നവർക്കുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷകൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു എന്നുള്ളത് അക്കാലത്തെ നിയമങ്ങളുടെ മറ്റൊരു ഇരുണ്ട വശമാണ്.

സാമ്രാജ്യത്വ ചൈനയുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ നട്ടെല്ല് കൃഷിയായിരുന്നതിനാൽ, നിലം ഉഴാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന കന്നുകാലികളെ സംരക്ഷിക്കാൻ പ്രത്യേക നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സാധാരണക്കാരൻ സ്വന്തം ആവശ്യത്തിനോ അല്ലാതെയോ കൃഷിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന കാളകളെയോ പശുക്കളെയോ അറുത്താൽ അവർക്ക് നേരിട്ട് വധശിക്ഷയാണ് നൽകിയിരുന്നത്. മൃഗങ്ങൾ മെലിയുകയോ അവർക്ക് പരിക്കേൽക്കുകയോ ചെയ്താൽ അതിന് ഉത്തരവാദികളായ ഉദ്യോഗസ്ഥരും ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ ഹാൻ രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത്, യുദ്ധങ്ങൾ കാരണം കുറഞ്ഞുപോയ ജനസംഖ്യ വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി ‘അവിവാഹിത നികുതി’ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. 15 നും 30 നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകൾ വിവാഹം കഴിക്കാതെ തുടർന്നാൽ, അവർ സാധാരണ പൗരന്മാർ അടയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ അഞ്ച് മടങ്ങ് അധികം നികുതി ഭരണകൂടത്തിലേക്ക് അടയ്ക്കാൻ നിർബന്ധിതരായിരുന്നു.

ചൈന ഭരിച്ചിരുന്ന പല രാജവംശങ്ങളും തങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ രാജ്യത്തെ വിഭവങ്ങൾ പോലും നിരോധിച്ചിരുന്നു. ടാങ് രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് സാധാരണക്കാർ ‘കരിമീൻ’ പിടിക്കുന്നതും ഭക്ഷിക്കുന്നതും പൂർണ്ണമായി നിരോധിച്ചിരുന്നു. ഈ നിയമം ലംഘിക്കുന്നവരെ വലിയ വടികൾ കൊണ്ട് ക്രൂരമായി തല്ലിച്ചതയ്ക്കുകയായിരുന്നു ശിക്ഷ. ചക്രവർത്തിയുടെ ബുദ്ധമത വിശ്വാസങ്ങൾ കാരണം ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ മാംസവും ചെമ്മീനും വരെ നിരോധിക്കപ്പെടുകയും ജനങ്ങൾ പട്ടിണി കിടന്ന് മരിക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്തു. പിന്നീട് വന്ന മിങ് രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്താകട്ടെ, ചക്രവർത്തിയുടെ കുടുംബപ്പേരായ ‘സു’ എന്നത് ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ പന്നിയുടെ ഉച്ചാരണത്തോട് സാമ്യമുള്ളതായതിനാൽ, രാജ്യത്തെ സാധാരണ ജനങ്ങൾ പന്നികളെ വളർത്തുന്നത് പോലും നിയമം വഴി നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് രാജകീയ ഉത്തരവുകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്നു.