പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരയുടെ ഐതിഹ്യം ; ഭക്തരുടെ പ്രിയ ദൈവമായ മുത്തപ്പന്റെ പുണ്യസ്ഥലം

 കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ പറശ്ശിനിക്കടവ് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മടപ്പുര കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ആരാധനാകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണ്. വളപ്പട്ടണം നദീതീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ മടപ്പുരയിൽ എല്ലാ മതവിഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള ആളുകൾ ദർശനത്തിനെത്തുന്നു. ജാതി-മത ഭേദമില്ലാതെ ഏവർക്കും പ്രവേശനമുള്ള അപൂർവ ആരാധനാലയമെന്ന പ്രത്യേകതയും ഇവിടത്തിനുണ്ട്.

മുത്തപ്പന്റെ അവതാരകഥ

ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, സന്താനമില്ലാതിരുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണ ദമ്പതികൾക്ക് ഒരു ദിവസം നദിക്കരയിൽ നിന്ന് ഒരു ശിശുവിനെ ലഭിച്ചു. അവർ ആ കുഞ്ഞിനെ സ്വന്തം മകനായി വളർത്തി. വളർന്നുവന്ന ആ ബാലൻ സാധാരണ കുട്ടികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു. വേട്ടയാടാനും കാട്ടിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാനും സാധാരണ ജനങ്ങളോടൊപ്പം ജീവിക്കാനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് താൽപര്യം.

മാതാപിതാക്കൾ ബ്രാഹ്മണാചാരങ്ങൾ പാലിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും, അതൊന്നും സ്വീകരിക്കാതെ ആദിവാസികളുടെയും സാധാരണക്കാരുടെയും ജീവിതത്തോട് ചേർന്നുനിന്നു. ഒടുവിൽ തന്റെ ദിവ്യരൂപം വെളിപ്പെടുത്തി ജനങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചുവെന്നാണ് വിശ്വാസം. പിന്നീട് ആ ദിവ്യശക്തിയെ മുത്തപ്പൻ എന്ന പേരിൽ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

തിരുവപ്പനും വെള്ളാട്ടവും

മുത്തപ്പൻ ആരാധനയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സവിശേഷതയാണ് തെയ്യം. ഇവിടെ പ്രധാനമായും രണ്ട് രൂപങ്ങളിലാണ് മുത്തപ്പൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.

തിരുവപ്പൻ – ശിവന്റെ ഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
വെള്ളാട്ടം – വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.

ഈ രണ്ട് തെയ്യരൂപങ്ങളും ചേർന്നാണ് മുത്തപ്പൻ സങ്കൽപ്പം പൂർണമാകുന്നതെന്നാണ് വിശ്വാസം.

എന്തുകൊണ്ട് നായയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം?

മുത്തപ്പന്റെ വാഹനമായി നായയെ കണക്കാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മടപ്പുരയിൽ നായകൾക്ക് സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കാനും ഭക്തരോടൊപ്പം കഴിയാനും അനുവാദമുണ്ട്. അവയെ ഭക്തിപൂർവം പരിഗണിക്കുന്നതും ഈ ആരാധനയുടെ പ്രത്യേകതയാണ്.

 ഭക്തരുടെ വിശ്വാസം

തൊഴിൽ, ആരോഗ്യം, കുടുംബക്ഷേമം, സന്താനലാഭം, ജീവിതത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ മാറുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾക്കായി ആയിരക്കണക്കിന് ഭക്തർ മുത്തപ്പനെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. കേരളത്തിനകത്തും പുറത്തും വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും ഭക്തർ ഇവിടെയെത്താറുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം

മുകളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന അവതാരകഥകളും ആചാരങ്ങളും പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പൻ മടപ്പുരയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത ഐതിഹ്യങ്ങളുടെയും ഭക്തവിശ്വാസങ്ങളുടെയും ഭാഗമാണ്. ഇവ ചരിത്രപരമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളായി കാണേണ്ടതല്ല, മറിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകളായി കൈമാറിവരുന്ന സാംസ്കാരികവും ആത്മീയവുമായ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.