ഹിന്ദു പൂജാക്രമങ്ങളിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒന്നാണ് കർപ്പൂരാരതി. പൂജയുടെ അവസാനം കർപ്പൂരം കത്തിച്ച് ദേവതയ്ക്ക് ആരതി ഉഴിയുന്ന പതിവ് നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വീടുകളിലും കാണാം.

കർപ്പൂരം പൂർണമായി കത്തിയശേഷം അവശിഷ്ടമില്ലാതെ ഇല്ലാതാകുന്നതിനെ അഹങ്കാരവും സ്വാർത്ഥതയും ദൈവസന്നിധിയിൽ സമർപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമായി വിശ്വാസപരമായി കാണാറുണ്ട്. കർപ്പൂരത്തിന്റെ പ്രകാശം ഇരുട്ടിനെ അകറ്റുന്നതുപോലെ മനസിലെ അജ്ഞാനവും ദോഷചിന്തകളും അകറ്റണമെന്ന ആത്മീയ ആശയത്തോടും ഈ ആചാരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

പൂജയ്ക്ക് ശേഷം കർപ്പൂരാരതി ഭക്തർക്ക് കാണിക്കുന്നത് ദൈവിക പ്രകാശത്തിന്റെ പ്രതീകമായാണ് പലരും കാണുന്നത്. ആരതിക്ക് ശേഷം കൈകൾ ആ പ്രകാശത്തിന് നേരെ കാണിച്ച് മുഖത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്ന രീതിയും പല ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളിലുമുണ്ട്.

പ്രദേശത്തിന്റെയും ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും ആചാരരീതികളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ കർപ്പൂരാരതിയുടെ രീതിയിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും, ഭക്തിയും സമർപ്പണവുമാണ് ഈ ആചാരത്തിന്റെ പ്രധാന ആശയമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.